Aflevering 6601

De auteur bespreekt in vier delen de stand van zaken met betrekking tot de heffing van omzetbelasting terzake van de levering van onroerende zaken.

Recente rechtspraak vormt de aanleiding voor een korte beschouwing over de positie van de rechter ten aanzien van de contractuele risicoverdeling, vooral waar het gaat om rekening houden met het verzekeringsaspect.

Een instemmende reactie op "De implementatie van de Europese richtlijn betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten" van mr. drs. T.R.M.P. Keijser en "Verwijdering van de Europese rechtscultuur. Het wetsvoorstel uitvoering Richtlijn financiëlezekerheidsovereenkomsten" van mr. R. Westrik. Een instemmende reactie op “De implementatie van de Europese richtlijn betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten” van mr. drs. T.R.M.P. Keijser en “Verwijdering van de Europese rechtscultuur. Het wetsvoorstel uitvoering Richtlijn financiëlezekerheidsovereenkomsten” van mr. R. Westrik in WPNR (2004) 6592

De op 1 september 2003 in werking getreden regeling van "Vormerkung" van koop van registergoederen (art. 7:3 BW) wordt met name bezien in het licht van het beslagrecht. Daarnaast wordt ook een aantal principiële bezwaren gemaakt tegen de regeling als zodanig, zoals het ontbreken van duidelijkheid omtrent het rechtskarakter van de "Vormerkung".

De doorlooptijden voor de afgifte van de verklaringen van geen bezwaar worden wekelijks door het Ministerie van Justitie aan de KNB bekend gemaakt. Vervolgens plaatst de KNB deze termijnen wekelijks op het Intranet.

Modernisering van ons ondernemingsrecht geschiedde niet 'top down' vanuit de beurs-NV, maar 'bottom up' vanuit de praktijkbehoeften van het MKB. Richtpunt is "Lissabon", het kader de jurisdictionele competitie in Europa.

De reactie van Van Erp, maar ook de bijdrage van Keijser in WPNR 6592 heb ik met grote interesse gelezen. Beide auteurs schetsen nauwkeurig hoe op het (Europees-) juridische vlak verwarring en rechtsonzekerheid gaan ontstaan. Het geeft mij aanleiding tot nog twee opmerkingen. Met het oog daarop stel ik (wederomZie mijn bijdrage in WPNR 6592.) voorop dat de voorgenomen regelgeving de verhaalszekerheid voor de betrokken crediteuren maximaliseert en dat zij daardoor zowel de grondslagen van het privaatrecht in Europa op wonderlijke wijze aantast, als het tegendeel bereikt van waar de Richtlijn voor was bedoeld. Bereikt wordt namelijk een grotere financieel-economische instabiliteit.

Bij KB de dato 17 november 2004 zijn benoemd tot