Aflevering 6544

H.A.J. van Oostrum, Toevallige weetbaarheden. Een onderzoek naar de integriteitsbewaking in advocatenkantoren, dissertatie RUU (2002), 239 p. + bijlagen.

Het Hof Den Bosch heeft op 12 december 2002 een opzienbarende uitspraak gedaan over de zogenaamde tienjaarsregeling in art. 3 lid 1, van de Successiewet 1956 (hierna “successiewet” of “SW”).V-N 2003/5.22. Het Hof besliste dat de woonplaatsfictie, die alleen geldt voor Nederlanders, in strijd is met de vrijheid van kapitaalverkeer ingevolge art. 73D, lid 3Art. 73D EG-verdrag is na het verdrag van Amsterdam vernummerd tot art. 58 EG-verdrag. EG-verdrag.Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, gesloten te Rome op 25 maart 1957, zoals dit verdrag is gewijzigd bij het Verdrag betreffende de Europese Unie, gesloten te Maastricht op 7 februari 1992 en in werking getreden op 1 november 1993. Het verdrag is nader gewijzigd bij het Verdrag betreffende de Europese Unie dat op 2 oktober 1997 werd gesloten te Amsterdam en op 1 mei 1999 in werking trad. Betekent dit het einde van de tien jaar durende achtervolging met successierecht en schenkingsrecht door Nederland van zijn onderdanen na emigratie binnen de EU of zelfs over de hele wereld?De vrijheid van kapitaalverkeer geldt ook binnen de EER en kan (afhankelijk van de tekst van het verdrag) gelden voor landen waarmee een associatieverdrag is gesloten. Daarnaast verbiedt art. 56 EG-verdrag beperkingen van het kapitaal- en betalingsverkeer tussen lidstaten en derde landen.

De stichting organiseert speciaal voor haar donateurs postacademisch onderwijs, in samenwerking met het Eggens Instituut voor Juridisch Postacademisch Onderwijs van de Universiteit van Amsterdam en het Bureau Post Academisch Onderwijs Rechtsgeleerdheid van de Vrije Universiteit.

De reactie van P.F. Veltman op mijn artikel in WPNR (2003) 6523 heeft mij niet van mening doen veranderen. Wat betreft het door Veltman aangehaalde voorbeeld blijf ik dus bij mijn oplossing dat B een legitimaire vordering van 171/2 verkrijgt op A en dat A en B ieder 171/2 kunnen inkorten op de gift aan C. Veltman heeft gelijk wanneer hij zegt dat dit betekent dat de wetgever in één artikellid twee verschillende betekenissen aan het begrip “legitieme portie” toekent, “zonder dat hiervoor een vingerwijzing wordt gegeven in de wet of de parlementaire geschiedenis”. Dat is inderdaad vreemd, maar zeker niet onmogelijk wanneer men bedenkt dat de wetgever in één en dezelfde wet – eveneens zonder vingerwijzing in de wet of de parlementaire geschiedenis – wel drie verschillende betekenissen toekent aan het begrip “legitieme portie”. De eerste betekenis vindt men in artikel 4:64 en 4:65 waar met “legitieme portie” gedoeld wordt op de legitimaire breuk maal de legitimaire massa. In artikel 4:87 lid 3 eerste zin betekent “legitieme portie”, de legitieme portie in eigenlijke zin waarop de aan de legitimaris gedane giften op grond van artikel 4:70 in mindering zijn gebracht (de legitimaire aanspraak in de terminologie van B.C.M. Waaijer in Handboek Nieuw Erfrecht (2002), p. 271). Tot slot treft men in artikel 4:79 het begrip “legitieme portie” aan in de betekenis van de legitieme portie in eigenlijke zin waarop niet alleen de aan de legitimaris gedane giften op grond van artikel 4:70 in mindering zijn gebracht maar ook – op grond van de artikelen 4:71 tot en met 4:75 – de waarde van de erfrechtelijke verkrijgingen en de verworpen niet-inferieure makingen (het legitimaire tekort in de terminologie van B.C.M. Waaijer in Handboek Nieuw Erfrecht (2002 ), p. 271).

Reactie op het artikel "De afwikkeling van een legitiemeschending, in het bijzonder de werking van art. 4:87 lid 3" van mr. P.C. van Es in het WPNR (2003) 6523.

De minister van Justitie heeft bij besluit d.d. 15 augustus 2003 benoemd tot plaatsvervangend lid: mr. A.F.L. Geerdes, vice-president arrondissementsrechtbank Rotterdam, sector kanton, voor de duur van vier jaar in de Kamer van Toezicht over de notarissen en kandidaat-notarissen te Rotterdam gerekend vanaf 11 augustus 2003.

5. Verdeling door de bewindvoerder In de praktijk is enige ongerustheid ontstaan over het antwoord op de volgende vraag die in het JBN van juni 2003 op p. 10 wordt gesteld: Kan en mag een notaris meewerken aan een verdeling

Vervolg op "Wat de echtgenoot niet doet, maakt de notaris niet goed" in WPNR (2002) 6412