Aflevering 6534

Prof. mr. I.J.F.A. van Vijfeijken, Fictieve erfrechtelijke verkrijgingen in de Successiewet 1956, Fiscale Monografieën, deel 100. Deventer: Kluwer, 2002.

Door Rijkswet van 21 december 2000, Stb. 618 is het Nederlandse nationaliteitsrecht ingrijpend gewijzigd. Nog voor de in werking treding van deze wijzigingen werden diverse bepalingen opnieuw veranderd door Rijkswet van 18 april 2002, Stb.

Gegeven de brede belangstelling voor het recente wetsontwerp inzake de personenvennootschappen hebben de Vereeniging ‘Handelsrecht’ en het Van der Heijden Instituut besloten tot een gezamenlijke activiteit op 6 juni 2003, waarin de bespreking van de preadviezen inzake genoemd wetsontwerp van de hand van prof. mr. A.L. Mohr, prof. mr. M.J.A. van Mourik en prof. mr. H.M.N. Schonis wordt gecombineerd met een drietal voordrachten van respectievelijk prof. mr J.M.M. Maeijer, prof. mr. M. van Olffen en mr. J.A.M. Ten Berg. Traditiegetrouw zal in het middagprogramma discussie plaatsvinden naar aanleiding van de preadviezen, waarbij tevens ingegaan kan worden op de voordrachten van het ochtendprogramma:

Bij KB de dato 25 april 2003 zijn benoemd tot

1. Art. 3 lid 1 EG InsolventieverordeningVerordening EG 1346/2000 betreffende insolventieprocedures, PbEG 2000, L 160/1 (verder InsVo), in werking getreden op 31 mei 2002. Zij geldt niet voor Denemarken. bepaalt dat de internationale bevoegdheid van de rechter van een lidstaat om een insolventieprocedure te openen wordt bepaald door ‘het centrum van de voornaamste belangen’ van de schuldenaar. Welke rechter binnen het territoir van die lidstaat bevoegd is wordt bepaald aan de hand van het nationale recht van die lidstaat.Considerans InsVo, overweging 15. Niet de InsVo zelf, maar de aan haar voorafgaande Preambule bevat een indicatie wat onder ‘het centrum van voornaamste belangen’ moet worden verstaan, zie overweging (13): ‘Het “centrum van de voornaamste belangen” dient overeen te komen met de plaats waar de schuldenaar gewoonlijk het beheer over zijn belangen voert en die daardoor als zodanig voor derden herkenbaar is.’ Het toelichtend rapport op het Insolventieverdrag van 1995 (waarvan de tekst nagenoeg overeenkomt met die van de InsVo) bevat nagenoeg dezelfde formulering. De rapporteurs voegen toe: ‘De ratio van deze regel is niet moeilijk te bevatten. Insolventie is een voorzienbaar risico. Daarom is het belangrijk dat het aanknopingpunt voor de internationale bevoegdheid (die ... de toepassing van het insolventierecht van de ... Staat in kwestie met zich meebrengt) een voor de potentiële schuldeisers van de schuldenaar bekende plaats is, zodat de juridische risico’s in geval van insolventie berekend kunnen worden’.Zie Rapport Virgós/Schmit (1996), nr. 75. Zie ook Virgós, The 1995 European Community Convention on Insolvency Proceedings: an Insider’s View, in: Forum Internationale, no. 25, March 1998, p. 13, die spreekt van ‘... the place where the debtor conducts the effective administration of his interests on a regular basis’.