Aflevering 6525

In het eerste deel van deze bijdrage (WPNR (2003) 6523) is, naar aanleiding van het 'Grafstenen-arrest', ingegaan op de wijze waarop men de verhouding tussen art. 3:4 BW (bestanddeelvorming) en art. 5:20, onderdelen e en f, BW (de eigenaar van de grond is eigenaar van de daarmee verenigde opstallen en beplantingen) pleegt te zien. De heersende opvatting is dat art. 5:20, onderdelen e en f, BW een nadere invulling van art. 3:4 BW vormen. Binnen deze leer zijn twee varianten te onderscheiden. In de eerste variant is er tussen art. 3:4 BW en 5:20, onderdelen e en f, BW sprake van een zuivere lex generalis - lex specialis-verhouding. In de tweede variant beschouwt men art. 5:20, onderdelen e en f, BW slechts als leges speciales ten opzichte van art. 3:4 lid 2 BW. Gebleken is dat beide verschijningsvormen van de heersende opvatting bij verschillende leerstukken tot problemen leiden. Is lex generalis - lex specialis een juiste weergave van de verhouding tussen art. 3:4 BW en art. 5:20, onderdelen e en f, BW, of moet men haar anders zien? In het eerste deel van deze bijdrage (WPNR (2003) 6523) is, naar aanleiding van het ‘Grafstenen-arrest’, ingegaan op de wijze waarop men de verhouding tussen art. 3:4 BW (bestanddeelvorming) en art. 5:20, onderdelen e en f, BW (de eigenaar van de grond is eigenaar van de daarmee verenigde opstallen en beplantingen) pleegt te zien. De heersende opvatting is dat art. 5:20, onderdelen e en f, BW een nadere invulling van art. 3:4 BW vormen. Binnen deze leer zijn twee varianten te onderscheiden. In de eerste variant is er tussen art. 3:4 BW en 5:20, onderdelen e en f, BW sprake van een zuivere lex generalis – lex specialis-verhouding. In de tweede variant beschouwt men art. 5:20, onderdelen e en f, BW slechts als leges speciales ten opzichte van art. 3:4 lid 2 BW. Gebleken is dat beide verschijningsvormen van de heersende opvatting bij verschillende leerstukken tot problemen leiden. Is lex generalis – lex specialis een juiste weergave van de verhouding tussen art. 3:4 BW en art. 5:20, onderdelen e en f, BW, of moet men haar anders zien?

Van oudsher is de notaris het vervoermiddel dat door de overheid wordt ingeschakeld voor het vervoer van de rechtszekerheid.

Ons huwelijksvermogensrecht is en komt op de schop. Twee tranches zijn intussen ingevoerd. Het regeringsontwerp derde tranche staat op internet teneinde ringsgewijs door ons notariaat beoordeeld te worden. Een overzichtsartikel van VerstappenRM Themis 2002 geeft een beeld van de stand van zaken. Hij besluit met de opmerking dat als het aan Verbeke en mij ligt een vierde tranche aan de orde kan komen, die de materie, verbonden aan gescheiden vermogens zonder enig (voldoende) verrekenbeding (in de wandeling ‘koude uitsluiting’ genoemd), regelt. Gerust daarop ben ik geenszins. Reden om verder rechtsvergelijkend onderzoek te doen teneinde na te gaan of Nederland in dit opzicht intussen geen eenzame, om nog te zwijgen van een onderontwikkelde positie inneemt.

De stichting organiseert speciaal voor haar donateurs postacademisch onderwijs, in samenwerking met het Eggens Instituut voor Juridisch Postacademisch Onderwijs van de Universiteit van Amsterdam en het Bureau Post Academisch Onderwijs Rechtsgeleerdheid van de Vrije Universiteit.

De minister van Justitie heeft bij besluit d.d. 21 februari 2003 op grond van artikel 15 van de Wet op het notarisambt besloten het protocol en de overige notariële bescheiden van mr. M.A. Cysouw, tot 1 juli 2002 notaris te Amsterdam, m.i.v. 1 maart 2003 toe te wijzen aan mr. J.B. de Snaijer, notaris te Amsterdam.

1. Na een fusie resteert één stichting die als doel heeft werkzaam te zijn op het gebied van de volkshuisvesting. De stichting kent een bestuur dat bestaat uit twee directeuren, onder toezicht van een Raad van Commissarissen (“RvC”). De RvC benoemt, schorst en ontslaat de leden van het bestuur. De statuten voorzien dat de wijze waarop dat gebeurt in een reglement wordt vastgelegd. Statutair is het bestuur bevoegd te besluiten tot het aangaan van overeenkomsten tot verkrijging, vervreemding en bezwaring van register goederen zij het dat deze besluiten zijn onderworpen aan de goedkeuring van de RvC. Wel is uitdrukkelijk bepaald dat het ontbreken van goedkeuring de vertegenwoordigingsbevoegdheid van leden van het bestuur niet aantast. RvC en bestuur hebben vervolgens gezamenlijk een reglement vastgesteld ter aanvulling op de statuten. In het reglement wordt het bestuur “gemandateerd” tot onroerend goed transacties tot een maximum per transactie van EUR 1.000.000,-. Deze behoeven uitsluitend achteraf te worden “verantwoord”.