Aflevering 6528

De wetgever heeft arbitrage in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van een aantal processuele waarborgen voorzien, die ertoe leiden dat arbitrage in veel opzichten vergelijkbaar is met rechtspraak. Arbitrage wordt ook vaak gezien als een vorm van particuliere rechtspraak. Arbitrage vormt een welkom alternatief voor overheidsrechtspraak. Kenmerkend voor de regeling van arbitrage is dat een arbitragebeding overheidsrechtspraak uitsluit en dat de toetsing door de rechter van arbitrale procedures en vonnissen beperkt is tot een minimum.

Binnen de landen van Europa wordt in toenemende mate de invloed van de Europese Unie (EU) voelbaar. Vele Europese richtlijnen (bijvoorbeeld betreffende de privacy van personen, de bescherming van de inspanning voor de realisatie van databanken) zijn inmiddels in nationale wetgeving doorgevoerd. Hoewel er op dit moment nog nauwelijks over wordt gesproken, is een richtlijn betreffende de harmonisatie en uiteindelijk integratie van de nationale grondboekhoudingen (wellicht) een kwestie van tijd. Dit mede door de mogelijkheden die de techniek biedt.

In het geheel van de juridische mythe over een scholenstrijd tussen de privaatrechtjuristen van Leiden en Amsterdam (Meijers/Scholten) voor en na de tweede wereldoorlog, in 1987 door Nico Roos in zijn inaugurele rede op weinig overtuigende wijze op papier gezetN.H.M. Roos, De Nederlandse privaatrechtsleer in dramatisch perspectief, Groningen, Wolters – Noordhoff, 1987. Zeer kritisch besproken door met name H.C.F. Schoordijk, Nederlands Juristenblad 1988, 188- 192 en G.C.J.J. van den Bergh, Recht der werkelijkheid 1988, 67-73., speelde een kwestie mee die A. Pitlo (1901-1987) Biografisch Woordenboek van Nederland (BWN) IV, 392-394. zou hebben gehad met C.H.F. Polak (1909-1981)Over hem K. Wiersma, mr. C.H.F. Polak, NJB 56 (1981) 321-322., over de uitgave van Veegens-Oppenheim. Weliswaar hebben we sindsdien niets meer van die mythe vernomen en is het toen aangekondigde boek van Roos nog niet verschenen, maar desondanks leek het me de moeite waard om eens te kijken, of we aan de hand van historisch bronnenmateriaal wat meer over die kwestie te weten kunnen komen. De feiten zijn in het kort als volgt.

Terzake de behandelingsdata en aantallen ingediende aanvragen met betrekking tot de afgifte van verklaringen van geen bezwaar inzake op te richten vennootschappen heeft het Ministerie van Justitie de volgende gegevens verstrekt. Het aantal aanvragen, ingediend in de periode tussen 22 en 29 maart 2003 bedraagt 142.

5. Wie is gebruiker in de zin van art. 5:120 BW In het Modelreglement van splitsing in appartementsrechten wordt bij de definities in artikel 1 de gebruiker omschreven als: degene die het gebruik heeft als bedoeld in artikel 5:120